مجله شناخت، رفتار، یادگیری 2 پیاپی 6 2025 06 23 The Effectiveness of Social-Emotional Skills Training on Resilience and Aggression in Children with Attention Deficit–Hyperactivity Disorder اثربخشی آموزش مهارت‌های اجتماعی – هیجانی بر تاب‌آوری و پرخاشگری کودکان با اختلال نقص توجه - بیش فعالی 1 14 10.61838/jcbl.2.2.2 FA قاسم عبداللهی بقرآبادی استادیار، گروه روان‌شناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران مهدی قدرتی میرکوهی دانشیار، گروه روان‌شناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران Journal Article 2025 05 21 <p>This study aimed to evaluate the effectiveness of social-emotional skills training on resilience and aggression in children with attention deficit–hyperactivity disorder (ADHD). This research used a quasi-experimental pre-test–post-test design with a control group and 1.5-month follow-up. The statistical population included boys aged 11–12 diagnosed with ADHD and referred to the Omid and Neshat Psychological Center in Tehran (2024). A total of 30 participants were selected via purposive sampling and randomly assigned to experimental and control groups (15 each). Tools included the Connor–Davidson Resilience Scale and the Shahim Aggression Questionnaire. The experimental group received ten 75-minute weekly sessions of social-emotional skills training. The control group was placed on a waiting list. Data were analyzed using repeated measures ANOVA. The results showed a significant difference between experimental and control groups in resilience and aggression and their subscales across the three measurement points (pre-test, post-test, follow-up) (P &lt; 0.001). In the experimental group, mean resilience scores significantly increased, while aggression scores decreased. No significant change occurred in the control group. The effect sizes were large (η² = 0.62 for resilience and η² = 0.64 for aggression), indicating strong intervention effects. It can be concluded that social-emotional skills training effectively enhances resilience and reduces aggression in children with ADHD. This intervention may serve as a valuable approach in psychological and educational settings to support emotional and behavioral development in this population.</p> <p> </p> <p>هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی آموزش مهارت‌های اجتماعی–هیجانی بر تاب‌آوری و پرخاشگری در کودکان مبتلا به اختلال نقص توجه – بیش‌فعالی بود. روش پژوهش نیمه‌آزمایشی از نوع پیش‌آزمون–پس‌آزمون با گروه کنترل و پیگیری یک‌ونیم‌ماهه بود. جامعه آماری شامل کلیه کودکان پسر 11 تا 12 ساله مبتلا به اختلال نقص توجه – بیش‌فعالی مراجعه‌کننده به مرکز روان‌شناختی امید و نشاط تهران در سال 1403 بود. از میان آن‌ها 30 نفر به روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب و به‌صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل (هرکدام 15 نفر) جای گرفتند. ابزارهای پژوهش شامل مقیاس تاب‌آوری کانر و دیویدسون و پرسشنامه پرخاشگری شهیم بود. گروه آزمایش طی 10 جلسه 75 دقیقه‌ای به‌صورت هفتگی آموزش مهارت‌های اجتماعی–هیجانی را دریافت کرد. گروه کنترل در لیست انتظار قرار گرفت. تحلیل داده‌ها با استفاده از تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر انجام شد. نتایج نشان داد که تفاوت معناداری بین گروه آزمایش و کنترل از نظر تاب‌آوری و پرخاشگری و زیرمقیاس‌های آن‌ها در مراحل پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری وجود دارد (001/0&gt;P). در گروه آزمایش میانگین نمرات تاب‌آوری افزایش و پرخاشگری کاهش یافته، درحالی‌که گروه کنترل تغییر معناداری نداشت. اندازه اثر برای تاب‌آوری و پرخاشگری به ترتیب 62/0 و 64/0 بود که بیانگر اثربخشی قوی مداخله است. می‌توان نتیجه گرفت که آموزش مهارت‌های اجتماعی–هیجانی نقش مؤثری در افزایش تاب‌آوری و کاهش پرخاشگری کودکان مبتلا به اختلال نقص توجه – بیش‌فعالی ایفا می‌کند و این مداخله می‌تواند در ارتقاء بهزیستی روان‌شناختی این کودکان کاربرد عملی داشته باشد.</p> <p> </p> https://journalcbl.com/index.php/jcbl/article/download/117/126