مجله شناخت، رفتار، یادگیری 1 پیاپی ۳ 2024 12 20 Predicting Entrepreneurial Intention Based on Job Self-Efficacy with the Mediating Role of Spiritual Intelligence among Upper Secondary School Students پیش‌بینی قصد کارآفرینی بر اساس خودکارآمدی شغلی با نقش میانجی هوش معنوی دانش‌آموزان متوسطه دوم 146 161 10.61838/jcbl.1.3.11 FA اکرم معارف وند گروه مشاوره، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران عبدالله شفیع‌آبادی گروه مشاوره، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران. کیانوش زهراکار گروه مشاوره، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران. Journal Article 2024 11 09 <p>The present study aimed to predict entrepreneurial intention based on job self-efficacy, considering the mediating role of spiritual intelligence among upper secondary school students. In terms of purpose, the research was applied; regarding data type, it was quantitative; and in terms of design (nature), it was descriptive-analytical with a correlational approach. The statistical population included all upper secondary school students in Qom city during the 2023–2024 academic year. A sample of 500 respondents was selected using the minimum sample size calculation in structural equation modeling and a multistage cluster random sampling method. Data collection utilized standardized questionnaires: the Entrepreneurial Intention Questionnaire by Liñán and Chen (2009), the Job Self-Efficacy Scale by Riggs and Knight (1994), and the Spiritual Intelligence Self-Report Inventory (SISRI-24) by King (2008). To assess validity, content validity (Lawshe's method) and construct validity, including convergent validity (AVE &gt; 0.5) and discriminant validity (MSV &lt; AVE, ASV &lt; AVE, HTMT &lt; 0.85), were employed. Internal consistency reliability was evaluated using Cronbach's alpha, composite reliability, and McDonald's omega coefficients (α, CR, ω &gt; 0.7). Findings indicated that the research instruments possessed acceptable validity and reliability. Data analysis was conducted using Pearson correlation and structural equation modeling. The results demonstrated that the direct effect of job self-efficacy (β = 0.64, p &lt; 0.001) on entrepreneurial intention was significant. Additionally, spiritual intelligence played a significant mediating role in the relationship between job self-efficacy (β = 0.53, p &lt; 0.001) and entrepreneurial intention. The research model exhibited a good fit (RMSEA = 0.03, SRMR = 0.05, p &gt; 0.05), explaining 73% of the variance in entrepreneurial intention. Based on these findings, it is recommended to utilize the results of this study to enhance entrepreneurial intention among upper secondary school students. Furthermore, the outcomes can assist educational policymakers in designing comprehensive and effective programs to foster entrepreneurship in the younger generation.</p> <p>هدف پژوهش حاضر پیش‌بینی قصد کارآفرینی بر اساس خودکارآمدی شغلی با نقش میانجی هوش معنوی دانش‌آموزان متوسطه دوم بود. پژوهش به لحاظ نوع هدف، کاربردی؛ به لحاظ نوع داده، کمی؛ به لحاظ نوع طراحی (ماهیت)، توصیفی تحلیلی با رویکرد همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش‌آموزان دوره دوم متوسطه شهر قم در سال تحصیلی 1402-1403 بودند که 500 پاسخ‌دهنده با استفاده از محاسبه حداقل حجم نمونه در مدل‌سازی معادلات ساختاری و روش نمونه‌گیری تصادفی خوشه­ای مرحله­ای به‌عنوان حجم نمونه انتخاب شدند. به ‌منظور گرداوری داده­ها از پرسشنامه­های استاندارد قصد کارآفرینی لیان و چن (2009)، خودکارآمدی شغلی ریگز و نایت (1994) و هوش معنوی کینگ (2008) استفاده شد. به‌منظور محاسبه روایی از روایی محتوایی (فرم‌های لاوشه) و سازه شامل روایی همگرا (AVE˂ 0.5) و راوایی واگرا (MSV &lt; AVE , ASV &lt; AVE, HTMT˂0.85) و همین‌طور برای محاسبه پایایی داخلی شامل ضرایب آلفای کرونباخ، ترکیبی و اومگای مک‌دونالد استفاده شد (α, CR, ω &gt; 0.7) که با توجه به یافته­ها، پرسشنامه­های پژوهش از روایی و پایایی لازم برخوردار بود. داده‌ها با استفاده از همبستگی پیرسون و معادلات ساختاری تحلیل شد. یافته‏های پژوهش نشان داد که اثرات مستقیم خودکار آمدی شغلی(64/0=β و<em> </em>001/0=sig) بر روی قصد کارآفرینی معنادار است. همچنین نتایج نشان داد که هوش معنوی در رابطه بین خوکارآمدی شغلی(53/0=β و<em> </em>001/0=sig) با قصد کارآفرینی نقش میانجی و معنادار دارد. همچنین مدل پژوهش از برازش مطلوبی برخوردار بود (03/0=RMSEA، 05/0= SRMRو 05/0&gt;p) و 73 درصد از واریانس قصد کارآفرینی تبیین می­شود. در نهایت با توجه به یافته‏های این پژوهش و نقش خودکارآمدی شغلی و هوش معنوی بر قصد کارآفرینی استفاده از نتایج این پژوهش برای ارتقاء قصد کارآفرینی در دانش‏آموزان متوسطه دوم پیشنهاد می­شود. همچنین، نتایج این پژوهش می‌تواند به سیاست‌گذاران آموزشی در طراحی برنامه‌های جامع و مؤثر برای پرورش کارآفرینی در نسل جوان یاری رساند.</p> https://journalcbl.com/index.php/jcbl/article/download/123/89