مجله شناخت، رفتار، یادگیری 1 پیاپی ۴ 2025 03 19 The Effectiveness of Schema Therapy on Psychological Well-Being and Self-Compassion in Psychosomatic Patients اثربخشی طرحواره درمانی بر بهزیستی روانشناختی و شفقت به خود در بیماران روانی-تنی 95 105 10.61838/jcbl.1.4.8 FA محمدامین بدخشان کارشناسی ارشد، گروه روانشناسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران عاطفه بیدآبادی کارشناسی ارشد، گروه روانشناسی، دانشگاه جامع انقلاب اسلامی، تهران، ایران عارفه بردباری کارشناسی ارشد، گروه روانشناسی، دانشگاه نیمه دولتی بهار، مشهد، ایران نازنین حقیقت بیان گروه روانشناسی بالینی، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. نازنین رحمتیان¬دهکردی گروه روانشناسی بالینی، واحد نایین، دانشگاه آزاد اسلامی، نایین، ایران رکسانا نخعی¬مقدم گروه روانشناسی بالینی، واحد زاهدان، دانشگاه آزاد اسلامی، زاهدان، ایران Journal Article 2024 11 19 <p>This study aimed to investigate the effectiveness of schema therapy on psychological well-being and self-compassion in psychosomatic patients. This semi-experimental study employed a pre-test–post-test control group design with a two-month follow-up. The statistical population included psychosomatic patients attending a psychology clinic in Tehran. A total of 30 participants were selected via convenience sampling and randomly assigned to experimental and control groups (15 each). The experimental group received ten 90-minute sessions of schema therapy, while the control group received no intervention. Data were collected using the Keyes and Magyar-Moe Mental Well-Being Scale (2003) and Neff’s Self-Compassion Scale (2003). Data analysis was performed using repeated measures ANOVA. Results revealed significant between-group differences in self-compassion (P = 0.008) and psychological well-being (P = 0.024). Within-group comparisons indicated significant improvements across pre-test, post-test, and follow-up phases for both variables (P &lt; 0.001). Interaction effects of group and time were also significant for both outcomes (P &lt; 0.001). Effect sizes were reported as 0.71 for self-compassion and 0.653 for psychological well-being. Schema therapy significantly enhances self-compassion and psychological well-being in psychosomatic patients by addressing and modifying early maladaptive schemas. It can serve as an effective intervention in clinical treatment for this population.</p> <p>هدف این پژوهش بررسی اثربخشی طرحواره‌درمانی بر بهزیستی روان‌شناختی و شفقت به خود در بیماران روان‌تنی بود. مطالعه حاضر به روش نیمه‌تجربی از نوع پیش‌آزمون–پس‌آزمون با گروه کنترل و پیگیری دوماهه انجام شد. جامعه آماری شامل بیماران روان‌تنی مراجعه‌کننده به کلینیک روان‌شناسی در تهران بود. ۳۰ نفر به روش در دسترس انتخاب و به‌صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل (هرکدام ۱۵ نفر) گمارده شدند. گروه آزمایش ده جلسه ۹۰ دقیقه‌ای طرحواره‌درمانی دریافت کرد، در حالی که گروه کنترل هیچ مداخله‌ای دریافت نکرد. ابزارهای پژوهش شامل مقیاس بهزیستی ذهنی کییز و ماگیارمو (2003) و مقیاس شفقت به خود نف (2003) بود. تحلیل آماری با استفاده از تحلیل واریانس دوطرفه با اندازه‌گیری‌های مکرر انجام گرفت. نتایج نشان داد که تفاوت معناداری بین گروه‌ها در متغیرهای شفقت به خود (P = 0.008) و بهزیستی روان‌شناختی (P = 0.024) وجود داشت. همچنین، آزمون درون‌گروهی تفاوت معنادار بین سه مرحله پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری را در هر دو متغیر نشان داد (P &lt; 0.001). اثر تعاملی گروه و زمان نیز در هر دو متغیر معنادار بود (P &lt; 0.001). اندازه اثر برای شفقت به خود و بهزیستی روان‌شناختی به ترتیب 0.71 و 0.653 گزارش شد. طرحواره‌درمانی با شناسایی و اصلاح طرحواره‌های ناسازگار اولیه، موجب ارتقاء معنادار شفقت به خود و بهزیستی روان‌شناختی در بیماران روان‌تنی می‌شود و می‌تواند به‌عنوان یک مداخله مؤثر در روند درمانی این بیماران مورد استفاده قرار گیرد.</p> https://journalcbl.com/index.php/jcbl/article/download/169/100