مجله شناخت، رفتار، یادگیری 2 پیاپی 6 2025 07 25 The Mediating Role of Cyberbullying, Self-Efficacy, and Parenting Styles in the Relationship Between Trait Emotional Intelligence and School Adjustment in Adolescents نقش واسطه‌ای قلدری سایبری، خودکارآمدی و سبک‌های فرزندپروری در رابطه صفت هوش هیجانی و سازگاری با مدرسه در نوجوانان 1 13 10.61838/jcbl.2.2.11 FA الیکا نیکویه گروه روان شناسی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. ابوطالب سعادتی شامیر گروه علوم تربیتی، واحد علوم‌ و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. علیرضا محمدی آریا گروه آموزشی پیش از دبستان، دانشگاه علوم توانبخشی و سلامت اجتماعی، تهران، ایران. Journal Article 2025 05 05 <p>This study aimed to examine the mediating role of cyberbullying, self-efficacy, and parenting styles in the relationship between trait emotional intelligence and school adjustment among adolescent girls. This correlational study employed structural equation modeling (SEM). The statistical population included all female secondary school students in Tehran during the 2021–2022 academic year. A total of 266 students were selected using multistage random sampling. Data were collected via the Trait Emotional Intelligence Questionnaire, Children and Adolescents’ Self-Efficacy Scale, Cyberbullying Experience Questionnaire, Parental Authority Questionnaire, and the High School Students' Adjustment Inventory. Data analysis was conducted using Amos software. Results revealed that trait emotional intelligence significantly influenced school adjustment both directly and indirectly through the mediating variables. The mediating roles of self-efficacy, cyberbullying, cyber victimization, and parenting styles were supported. The modified structural model showed good fit indices (CFI = 0.980, RMSEA = 0.053). The strongest indirect path was from trait emotional intelligence through self-efficacy to academic adjustment (β = -0.409, p &lt; 0.001). Findings suggest that trait emotional intelligence, through its interaction with psychological and contextual factors such as parenting styles and cyber experiences, plays a crucial role in adolescents' adjustment to school. Interventions aimed at enhancing emotional intelligence and self-efficacy may significantly improve students’ academic and social adaptation.</p> <p> </p> <p>هدف پژوهش حاضر بررسی نقش واسطه‌ای قلدری سایبری، خودکارآمدی و سبک‌های فرزندپروری در رابطه بین صفت هوش هیجانی و سازگاری با مدرسه در میان دانش‌آموزان دختر دوره دوم متوسطه بود. پژوهش حاضر از نوع همبستگی و با استفاده از مدل‌یابی معادلات ساختاری انجام شد. جامعه آماری شامل کلیه دانش‌آموزان دختر دوره دوم متوسطه شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۱–۱۴۰۰ بود. ۲۶۶ نفر با روش نمونه‌گیری تصادفی چندمرحله‌ای انتخاب شدند. ابزارهای مورد استفاده شامل پرسشنامه صفت هوش هیجانی، خودکارآمدی کودکان و نوجوانان، تجربه قلدری-قربانی سایبری، پرسشنامه اقتدار والدین و پرسشنامه سازگاری دانش‌آموزان دبیرستانی بود. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار Amos مورد تحلیل قرار گرفتند. نتایج نشان داد که صفت هوش هیجانی به صورت مستقیم و غیرمستقیم از طریق متغیرهای واسطه‌ای بر ابعاد سازگاری با مدرسه تأثیرگذار است. مسیرهای میانجی خودکارآمدی، قلدری سایبری، قربانی سایبری و سبک‌های فرزندپروری در مدل تأیید شدند. همچنین مدل اصلاح‌شده از برازش مناسب‌تری برخوردار بود (CFI = 0.980, RMSEA = 0.053). ضرایب مسیر غیرمستقیم نشان داد که بیشترین اثر واسطه‌ای متعلق به مسیر صفت هوش هیجانی ← خودکارآمدی ← سازگاری آموزشی بود (β = -0.409, p &lt; 0.001). یافته‌ها تأکید می‌کنند که صفت هوش هیجانی به عنوان یک متغیر روان‌شناختی بنیادین، از طریق تعامل با ویژگی‌های محیطی و خانوادگی، بر کیفیت سازگاری نوجوانان با مدرسه اثرگذار است. توجه به آموزش هوش هیجانی و ارتقاء خودکارآمدی در مدارس می‌تواند عاملی کلیدی در ارتقاء سازگاری تحصیلی و اجتماعی نوجوانان باشد.</p> <p> </p> https://journalcbl.com/index.php/jcbl/article/download/192/133