مجله شناخت، رفتار، یادگیری 2 پیاپی 6 1404 04 29 The effectiveness of mindfulness therapy on psychological flexibility and sports self-efficacy in adolescent female volleyball players in Tonekabon city. اثربخشی درمان ذهن آگاهی بر انعطاف پذیری روانشناختی و خودکارآمدی ورزشی در دختران نوجوان والیبالیست شهرستان تنکابن 1 12 10.61838/jcbl.2.2.15 FA آلاله سلیمانی فرد دانشجوی کارشناسی ارشد، روانشناسی عمومی، مؤسسه آموزش عالی آیندگان، تنکابن، ایران. الهه صادقی استادیار، گروه روانشناسی، مؤسسه آموزش عالی آیندگان، تنکابن، ایران مرتضی ترخان دانشیار، گروه روانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران. Journal Article 1404 01 09 <p>The present study was conducted to determine the effectiveness of mindfulness therapy on psychological flexibility and sports self-efficacy in adolescent female volleyball players in Tonekabon city. The present study was a semi-experimental study with a pre-test-post-test design with a control group. The statistical population of the study included all adolescent female volleyball players in Tonekabon city in 1404. 30 people from the statistical population were selected by purposive sampling method and randomly assigned to two experimental and control groups (15 people in each group). The experimental group received 8 90-minute mindfulness therapy sessions. The research tools included the Ben Itzhak, Blevstein, and Moore (2014) Psychological Flexibility Questionnaire and the Kerl et al. (2007) Sports Self-Efficacy Scale. The results of the multivariate analysis of covariance test showed that there was a significant difference at the 0.01 level between the mean of psychological flexibility and sports self-efficacy in the experimental and control groups. The results showed that mindfulness therapy is an effective method for improving psychological flexibility and sports self-efficacy.</p> <p>پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی درمان ذهن آگاهی بر انعطاف پذیری روانشناختی و خودکارآمدی ورزشی در دختران نوجوان والیبالیست شهرستان تنکابن انجام شد. پژوهش حاضر از نوع نیمه آزمایشی (نیمه تجربی) با طرح پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دختران نوجوان والیبالیست شهرستان تنکابن در سال 1404 بود. تعداد ۳0 نفر از جامعه آماری با روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شده و با روش تخصیص تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل (هر گروه 1۵ نفر) قرار گرفتند. گروه آزمایش 8 جلسه 90 دقیقه‌ای درمان ذهن آگاهی دریافت کردند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه انعطاف پذیری روان‌شناختی بن ایتژاک، بلووستین و مور (2014) و مقیاس خودکارآمدی ورزشی کرل  و همکاران (2007) بود. نتایج آزمون تحلیل کوواریانس چند متغیری نشان داد بین میانگین انعطاف پذیری روانشناختی و خودکارآمدی ورزشی در دو گروه آزمایش و کنترل تفاوت معناداری در سطح 01/0 وجود داشت. نتایج نشان داد درمان ذهن آگاهی یک روش کارا جهت بهبود انعطاف پذیری روانشناختی و خودکارآمدی ورزشی است.</p> https://journalcbl.com/index.php/jcbl/article/download/211/140