مجله شناخت، رفتار، یادگیری 2 پیاپی 7 1404 07 01 The effectiveness of the indigenous model of happy family based on positive psychology on parental intimacy اثربخشی الگوی بومی خانواده شاد بر اساس روانشناسی مثبت نگر بر صمیمیت والدین 1 14 10.61838/jcbl.212 FA بهروز شادمان گروه مشاوره، واحد خمین، دانشگاه آزاد اسلامی، خمین، ایران رحیم حمیدی پور گروه آموزشی روانشناسی و مشاوره، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران حسن حیدری گروه مشاوره، واحد خمین، دانشگاه آزاد اسلامی، خمین، ایران میر سعید جعفری دکتری مشاوره، گروه مشاوه، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی،دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران سید علی آل یاسین گروه روان شناسی بالینی، واحد آشتیان، دانشگاه آزاد اسلامی، آشتیان، ایران Journal Article 1403/12/19 <p>The present study aimed to investigate the effectiveness of the native model of a happy family based on positive psychology on parental intimacy. The research method was a semi-experimental pre-test-post-test design with a control group. The statistical population of the study included all couples referring to clinics and psychologists in Zanjan in 1403. 40 people were selected using convenience sampling and randomly divided into an experimental group (20 people) and a control group (20 people). The data collection tools in this section include the Couple Intimacy Questionnaire (Vondenbroek and Hans Bretman (1995)) and the Oxford Happiness Questionnaire (Argyll et al., 1989). Descriptive and inferential statistics (analysis of covariance) were used to analyze the data. The results of the analysis of covariance confirmed the effect of teaching the native happy family model on couple intimacy. Therefore, the results of this study confirm that the native happy family model based on positive psychology has a significant effect on parental intimacy. These findings can be used as a basis for designing and implementing educational and intervention programs to promote couple relationships and improve the quality of family life.</p> <p>پژوهش حاضر باهدف اثربخشی الگوی بومی خانواده شاد بر اساس روانشناسی مثبت نگر بر صمیمیت والدین انجام شد. روش پژوهش نیمه آزمایشی از نوع طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه زوجین مراجعه‌کننده به کلینیک‌ها و مطلب‌های روانشناسان در شهر زنجان در سال 1403، تشکیل دادند که با روش نمونه‌گیری در دسترس، تعداد 40 نفر انتخاب و به‌طور تصادفی در گروه آزمایش (20 نفر) و کنترل (20 نفر) تقسیم شدند. ابزار گردآوری داده‌ها در این بخش شامل پرسشنامه صمیمیت زوجین (ووندن بروک و هانس برتمن (1995) و پرسشنامه شادکامی آکسفورد (آرجیل و همکاران، 1989) می‌باشد. برای تحلیل داده‌ها از آمار توصیفی و استنباطی (تحلیل کوواریانس) استفاده گردید. نتایج حاصل از تحلیل کوواریانس بیانگر تأیید تأثیر آموزش الگوی بومی خانواده شاد بر صمیمیت زوجین بود. بنابراین، نتایج این پژوهش تأیید می‌کند که الگوی بومی خانواده شاد مبتنی بر روانشناسی مثبت نگر به‌طور معناداری بر صمیمیت والدین تأثیرگذار است. این یافته‌ها می‌تواند به‌عنوان مبنایی برای طراحی و اجرای برنامه‌های آموزشی و مداخله‌ای در جهت ارتقاء روابط زوجین و بهبود کیفیت زندگی خانوادگی مورداستفاده قرار گیرد.</p> https://journalcbl.com/index.php/jcbl/article/download/212/206