مجله شناخت، رفتار، یادگیری 2 پیاپی 7 2025 10 12 Examining the Relationship Between Teaching Orientation, Personality Capabilities, and Social-Emotional Skills with Quality of Life and the Mediating Role of Self-Concept in Female Teachers of the Second Cycle of Secondary Education. بررسی رابطه میان جهت گیری تدریس، توانمندی منش و مهارت­های اجتماعی-هیجانی با کیفیت زندگی و نقش میانجی خودپنداره در معلمان زن دوره دوم متوسطه 1 15 10.61838/jcbl.215 FA لیلا قنواتی گروه روان شناسی، واحد رشت، دانشگاه آزاداسلامی، رشت، ایران. سقا افراخته استادیار، گروه روانشناسی، دانشگاه امام حسین(ع)، تهران، ایران. حسین بیگدلی گروه روانشناسی، واحد تهران شرق، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. Journal Article 1403/12/14 <p>This study aims to investigate the relationship between teaching orientation, personality capabilities, social-emotional skills, and quality of life with the mediating role of self-concept among female secondary school teachers. This descriptive-correlational study involved 410 female teachers selected through cluster random sampling. Data were collected using standardized questionnaires on teaching orientation, character strengths, social-emotional skills, quality of life, and self-concept. Statistical analysis was performed using SPSS-27 and AMOS via Pearson correlation, path analysis, and structural equation modeling. Path analysis results showed significant direct effects of teaching orientation (β = 0.22, p &lt; 0.001), social-emotional skills (β = 0.13, p = 0.013), and self-concept (β = 0.37, p &lt; 0.001) on quality of life. Self-concept played a mediating role only in the relationship between social-emotional skills and quality of life (β = −0.109, p = 0.003) but not in the relationship between personality capabilities and quality of life (p = 0.188). The study highlights that while character strengths and social-emotional skills are key predictors of teachers’ quality of life, the mediating role of self-concept is only partially supported. These findings emphasize the importance of incorporating personality and social-emotional training in professional development programs for teachers.</p> <p>هدف از این پژوهش بررسی رابطه میان جهت‌گیری تدریس، توانمندی‌های منش، مهارت‌های اجتماعی-هیجانی و کیفیت زندگی با نقش میانجی خودپنداره در معلمان زن دوره دوم متوسطه است. مطالعه حاضر از نوع توصیفی-همبستگی است که با استفاده از روش نمونه‌گیری خوشه‌ای تصادفی بر روی ۴۱۰ معلم زن انجام شد. ابزار گردآوری اطلاعات شامل پرسشنامه‌های استاندارد در حوزه جهت‌گیری تدریس، توانمندی منش، مهارت‌های اجتماعی-هیجانی، کیفیت زندگی و خودپنداره بود. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزارهای SPSS-27 و AMOS و آزمون‌های همبستگی، تحلیل مسیر و مدل‌یابی معادلات ساختاری تحلیل شدند. نتایج تحلیل مسیر نشان داد که جهت‌گیری تدریس (β = 0.22, p &lt; 0.001)، مهارت اجتماعی-هیجانی (β = 0.13, p = 0.013) و خودپنداره (β = 0.37, p &lt; 0.001) تأثیر مستقیم معناداری بر کیفیت زندگی دارند. اما خودپنداره تنها در رابطه بین مهارت اجتماعی-هیجانی و کیفیت زندگی نقش میانجی ایفا کرد (β = −0.109, p = 0.003) و در رابطه بین توانمندی منش و کیفیت زندگی نقش میانجی معناداری نداشت (p = 0.188). یافته‌ها نشان می‌دهند که توانمندی منش و مهارت‌های اجتماعی-هیجانی عوامل تأثیرگذار بر کیفیت زندگی معلمان هستند، در حالی‌که نقش میانجی خودپنداره تنها در برخی مسیرها تأیید شد. این نتایج بر ضرورت تمرکز بر آموزش مهارت‌های اجتماعی و تقویت ویژگی‌های شخصیتی در برنامه‌های توسعه حرفه‌ای معلمان تأکید دارد.</p> https://journalcbl.com/index.php/jcbl/article/download/215/147