مجله شناخت، رفتار، یادگیری 3 پیاپی 9 1405 01 15 The Relationship Between Emotion Regulation and Shyness Mediated by Emotional Intelligence in Junior High School Students رابطه تنظیم هیجان با کمرویی با میانجی‌گری هوش هیجانی در دانش‌آموزان دوره متوسطه اول 1 15 10.61838/jcbl.356 FA عصمت حسن پور استادیار، گروه علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، خدیجه علی پور مقدم استادیار، گروه علوم تربیتی و روانشناسی پیام نور، تهران، ایران. فاطمه زین الدینی میمند مربی، گروه علوم تربیتی و روانشناسی دانشگاه پیام نور، تهران، ایران مریم حسین زاده بافرانی مربی، گروه علوم تربیتی و روانشناسی دانشگاه پیام نور،تهران،ایران Journal Article 1404/05/29 <p>This study aimed to examine the relationship between emotion regulation and shyness with the mediating role of emotional intelligence among junior high school students in Manojan. This applied study employed a descriptive–correlational design. The population consisted of all eighth-grade female students in Manojan, Kerman Province, from whom 210 participants were selected using simple random sampling. Data were collected using the Cognitive Emotion Regulation Questionnaire (Garnefski et al., 2001), the Emotional Intelligence Questionnaire (Schutte et al., 1998), and the Shyness Scale (Cheek &amp; Briggs, 1990). Content validity was confirmed and reliability was established via Cronbach’s alpha. Data were analyzed using Pearson correlation, multiple regression, and the Sobel test in SPSS version 26. Emotion regulation was significantly and negatively associated with shyness (r = −0.493, p &lt; 0.01), and significantly and positively associated with emotional intelligence (r = 0.604, p &lt; 0.01). Emotional intelligence was also negatively related to shyness (r = −0.576, p &lt; 0.01). The Sobel test confirmed the mediating role of emotional intelligence (z = −3.72, p &lt; 0.01), with VAF indicating that 24.4% of the relationship between emotion regulation and shyness was explained through emotional intelligence. Enhancing students’ emotion regulation skills through strengthening emotional intelligence can substantially reduce shyness, highlighting the importance of school-based emotional skills interventions.</p> <p>هدف این پژوهش بررسی رابطه بین تنظیم هیجان و کمرویی با نقش میانجی‌گر هوش هیجانی در دانش‌آموزان دوره متوسطه اول شهرستان منوجان بود. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی–همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش‌آموزان دختر پایه هشتم دوره متوسطه اول شهرستان منوجان در استان کرمان بود که از میان آنان ۲۱۰ نفر به روش نمونه‌گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده‌ها شامل پرسشنامه تنظیم هیجان گارنفسکی و همکاران (۲۰۰۱)، پرسشنامه هوش هیجانی شون و همکاران (۱۹۹۸) و پرسشنامه کمرویی چیک–بریگز (۱۹۹۰) بود. روایی ابزارها از طریق روایی محتوایی و پایایی با آلفای کرونباخ تأیید شد. تحلیل داده‌ها با استفاده از همبستگی پیرسون، رگرسیون چندگانه و آزمون سوبل در نرم‌افزار SPSS نسخه 26 انجام گرفت. نتایج نشان داد تنظیم هیجان با کمرویی رابطه منفی و معنادار دارد (r = −0.493, p &lt; 0.01)، تنظیم هیجان با هوش هیجانی رابطه مثبت و معنادار دارد (r = 0.604, p &lt; 0.01)، و هوش هیجانی با کمرویی رابطه منفی و معنادار دارد (r = −0.576, p &lt; 0.01). آزمون سوبل نقش میانجی هوش هیجانی را در رابطه بین تنظیم هیجان و کمرویی تأیید کرد (z = −3.72, p &lt; 0.01) و شاخص VAF نشان داد 24.4 درصد از این رابطه از طریق هوش هیجانی تبیین می‌شود. یافته‌ها بیانگر آن است که تقویت مهارت‌های تنظیم هیجان از طریق ارتقای هوش هیجانی می‌تواند نقش مؤثری در کاهش کمرویی دانش‌آموزان ایفا کند و مداخلات آموزشی مدرسه‌محور در این زمینه از اهمیت بالایی برخوردار است.</p> https://journalcbl.com/index.php/jcbl/article/download/356/222