مجله شناخت، رفتار، یادگیری در دست انتشار 1405 07 15 Effectiveness of Acceptance and Commitment Therapy on Difficulties in Emotion Regulation and Negative Automatic Thoughts in Patients with Anxiety Disorders اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر دشواری تنظیم هیجان و افکار خودآیند منفی در بیماران مبتلا به اختلالات اضطرابی 1 13 FA علیرضا صالحی گروه روانشناسی بالینی، واحد خلخال، دانشگاه آزاد اسلامی، خلخال، ایران سارا شیرمحمدی گروه روانشناسی عمومی، واحد تنکابن، دانشگاه آزاد اسلامی، تنکابن، ایران معصومه حسنی دانش آموخته کارشناسی ارشد مشاوره، گروه مشاوره، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران Journal Article 1404 10 27 <p>The present study aimed to determine the effectiveness of Acceptance and Commitment Therapy (ACT) on difficulties in emotion regulation and negative automatic thoughts among patients with anxiety disorders. This study employed a quasi-experimental design with pretest, posttest, and a two-month follow-up assessment alongside a control group. The statistical population consisted of patients diagnosed with anxiety disorders who attended counseling centers, psychological clinics, and mental health centers in Tehran during 2025. Following screening procedures, 30 eligible participants with elevated scores on emotion regulation difficulties and negative automatic thoughts were selected through purposive sampling and randomly assigned to experimental (n=15) and control (n=15) groups. The experimental group received ten 90-minute sessions of Acceptance and Commitment Therapy, whereas the control group received no psychological intervention. Data were analyzed using two-way repeated-measures analysis of variance in SPSS version 26. The results indicated significant main effects of group and time, as well as a significant group × time interaction for both difficulties in emotion regulation and negative automatic thoughts (p &lt; .001). For difficulties in emotion regulation, the interaction effect was significant (F = 36.48, η² = .566). Similarly, for negative automatic thoughts, a significant interaction effect was observed (F = 34.82, η² = .555). Mean comparisons demonstrated substantial reductions in emotion regulation difficulties and negative automatic thoughts from pretest to posttest in the experimental group, with these improvements largely maintained at the two-month follow-up. In contrast, the control group exhibited minimal changes across assessment phases. The findings suggest that Acceptance and Commitment Therapy is an effective intervention for reducing difficulties in emotion regulation and negative automatic thoughts among individuals with anxiety disorders. By fostering psychological flexibility, enhancing acceptance of internal experiences, reducing experiential avoidance, and promoting cognitive defusion, ACT contributes to meaningful emotional and cognitive improvements. Therefore, incorporating ACT into counseling services and mental health settings may provide substantial benefits for patients experiencing anxiety-related difficulties.</p> <p>هدف پژوهش حاضر تعیین اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر دشواری تنظیم هیجان و افکار خودآیند منفی در بیماران مبتلا به اختلالات اضطرابی بود. این پژوهش از نوع نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری دوماهه همراه با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل بیماران مبتلا به اختلالات اضطرابی مراجعه‌کننده به مراکز مشاوره و سلامت روان شهر تهران در سال 1404 بود. پس از غربالگری، 30 نفر که نمرات بالایی در دشواری تنظیم هیجان و افکار خودآیند منفی داشتند، به‌صورت هدفمند انتخاب و به‌طور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل (هر گروه 15 نفر) جایگزین شدند. گروه آزمایش طی 10 جلسه 90 دقیقه‌ای درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد دریافت کرد، در حالی که گروه کنترل هیچ مداخله‌ای دریافت نکرد. داده‌ها با استفاده از تحلیل واریانس دوطرفه با اندازه‌گیری‌های مکرر در نرم‌افزار SPSS نسخه 26 تحلیل شدند. نتایج نشان داد اثر اصلی گروه، اثر اصلی زمان و اثر تعاملی گروه و زمان برای هر دو متغیر دشواری تنظیم هیجان و افکار خودآیند منفی معنادار بود (001/0&gt;P). برای دشواری تنظیم هیجان، اثر تعاملی گروه و زمان با مقدار F=36.48 و اندازه اثر 0.566 معنادار بود. همچنین برای افکار خودآیند منفی، اثر تعاملی گروه و زمان با مقدار F=34.82 و اندازه اثر 0.555 معنادار به دست آمد. مقایسه میانگین‌ها نشان داد نمرات دشواری تنظیم هیجان و افکار خودآیند منفی در گروه آزمایش از مرحله پیش‌آزمون به پس‌آزمون کاهش یافت و این کاهش در مرحله پیگیری نیز تا حد زیادی حفظ شد، در حالی که در گروه کنترل تغییر قابل‌توجهی مشاهده نشد. یافته‌های پژوهش نشان داد درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد می‌تواند به‌طور مؤثری دشواری تنظیم هیجان و افکار خودآیند منفی را در بیماران مبتلا به اختلالات اضطرابی کاهش دهد. این رویکرد از طریق افزایش پذیرش تجربه‌های درونی، کاهش اجتناب تجربی، تقویت گسلش شناختی و ارتقای انعطاف‌پذیری روان‌شناختی، زمینه بهبود سازگاری هیجانی و شناختی بیماران را فراهم می‌کند. بنابراین، استفاده از این درمان در مراکز مشاوره، کلینیک‌های روان‌شناختی و مراکز سلامت روان برای ارتقای سلامت روان بیماران اضطرابی توصیه می‌شود.</p> <p> </p> <p> </p> https://journalcbl.com/index.php/jcbl/article/download/434/334