مجله شناخت، رفتار، یادگیری 3 پیاپی 12 1405 07 15 The Relationship between Teacher–Student Interaction and Academic Buoyancy with the Mediating Role of Academic Self-Efficacy among Elementary School Students in Tabas County رابطه تعامل معلم–دانش‌آموز و سرزندگی تحصیلی با میانجی‌گری خودکارآمدی تحصیلی دانش‌آموزان مقطع ابتدایی شهرستان طبس 1 19 10.61838/jcbl.436 FA سهیلا صمدی گروه علوم تربیتی، واحد فردوس، دانشگاه آزاد اسلامی، فردوس، ایران هادی طالب زاده ثانی گروه علوم تربیتی، واحد فردوس، دانشگاه آزاد اسلامی، فردوس، ایران Journal Article 1404 11 03 <p>Abstract</p> <p>This study aimed to examine the relationship between teacher–student interaction and academic buoyancy with the mediating role of academic self-efficacy among sixth-grade elementary school students in Tabas County. This basic descriptive-correlational study was conducted among male and female sixth-grade students studying in public and private elementary schools of Tabas County during the second semester of the 2024–2025 academic year. The final sample consisted of 211 students selected through multistage cluster sampling. Data were collected using the Teacher–Student Interaction Questionnaire, the Academic Self-Efficacy Questionnaire, and the Academic Buoyancy Questionnaire. Data analysis was performed using SPSS version 26 and SmartPLS through descriptive statistics, correlation analysis, and structural equation modeling. The inferential findings showed that positive teacher–student interaction had a significant direct effect on academic buoyancy (β = 0.288, T = 3.725). Positive teacher–student interaction also significantly predicted academic self-efficacy (β = 0.204, T = 2.797). Academic self-efficacy had a significant direct effect on academic buoyancy (β = 0.455, T = 7.693). However, the effect of negative teacher–student interaction on academic buoyancy was not significant (β = 0.020, T = 0.239). Mediation analysis indicated that academic self-efficacy significantly mediated the relationship between positive teacher–student interaction and academic buoyancy (T = 2.628). The findings indicated that positive teacher–student interaction can enhance students’ academic buoyancy by strengthening academic self-efficacy. Therefore, improving teacher–student relationships and reinforcing students’ self-efficacy beliefs should be considered in elementary school educational and counseling programs.</p> <table> <tbody> <tr> <td> <p>پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه تعامل معلم–دانش‌آموز و سرزندگی تحصیلی با نقش میانجی خودکارآمدی تحصیلی در دانش‌آموزان پایه ششم ابتدایی شهرستان طبس انجام شد. این پژوهش از نظر هدف بنیادی و از نظر روش توصیفی-همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش‌آموزان دختر و پسر پایه ششم مدارس ابتدایی دولتی و غیردولتی شهرستان طبس در نیم‌سال دوم سال تحصیلی 1403–1404 بود. نمونه پژوهش شامل 211 دانش‌آموز بود که به روش نمونه‌گیری خوشه‌ای چندمرحله‌ای انتخاب شدند. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه تعامل معلم–دانش‌آموز، پرسشنامه خودکارآمدی تحصیلی و پرسشنامه سرزندگی تحصیلی گردآوری شد. تحلیل داده‌ها با استفاده از SPSS نسخه 26 و SmartPLS و از طریق آمار توصیفی، ضریب همبستگی و مدل‌یابی معادلات ساختاری انجام شد. نتایج نشان داد که تعامل مثبت معلم–دانش‌آموز اثر مستقیم و معناداری بر سرزندگی تحصیلی دارد (β = 0.288, T = 3.725). همچنین تعامل مثبت معلم–دانش‌آموز اثر مثبت و معناداری بر خودکارآمدی تحصیلی داشت (β = 0.204, T = 2.797). خودکارآمدی تحصیلی نیز به‌طور مستقیم و معنادار سرزندگی تحصیلی را پیش‌بینی کرد (β = 0.455, T = 7.693). اثر تعامل منفی معلم–دانش‌آموز بر سرزندگی تحصیلی معنادار نبود (β = 0.020, T = 0.239). همچنین نتایج آزمون میانجی‌گری نشان داد که خودکارآمدی تحصیلی در رابطه بین تعامل مثبت معلم–دانش‌آموز و سرزندگی تحصیلی نقش میانجی معناداری دارد (T = 2.628). نتایج پژوهش نشان داد که تعامل مثبت معلم–دانش‌آموز از طریق تقویت خودکارآمدی تحصیلی می‌تواند موجب افزایش سرزندگی تحصیلی دانش‌آموزان شود. بنابراین، بهبود کیفیت روابط معلم و دانش‌آموز و تقویت باورهای خودکارآمدی باید در برنامه‌های آموزشی و مشاوره‌ای مدارس ابتدایی مورد توجه قرار گیرد.</p> </td> </tr> </tbody> </table> https://journalcbl.com/index.php/jcbl/article/download/436/273