مجله شناخت، رفتار، یادگیری در دست انتشار 1405 09 15 A Qualitative Study of the Role of Pre-understanding in Learning Based on Gadamer’s Approach مطالعه کیفی نقش پیش‌فهم در یادگیری بر پایه رویکرد گادامر 1 14 FA معصومه بیات استادیار، گروه فلسفه، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران Journal Article 1404 10 06 <p>The purpose of this study was to explain the role of pre-understanding in the learning process based on Hans-Georg Gadamer’s philosophical hermeneutics and to examine how pre-understanding, prejudice, and the fusion of horizons contribute to meaningful learning. This study employed a qualitative design grounded in philosophical hermeneutics. Participants included 18 faculty members and doctoral students in philosophy, philosophy of education, and educational sciences from universities in Tehran, selected through purposive sampling. Data were collected through semi-structured in-depth interviews and analysis of relevant hermeneutic texts and documents. Data analysis was conducted using interpretive thematic analysis guided by the principles of the hermeneutic circle. To enhance trustworthiness, participant validation, peer review, and constant comparative analysis were applied throughout the research process. The analysis resulted in three major themes: “the place of pre-understanding in the existential structure of learning,” “the role of prejudice in critical learning,” and “the fusion of horizons as meaningful learning.” Findings indicated that learners never enter the learning process without prior mental, cultural, and historical backgrounds, and that pre-understanding functions as the starting point of all understanding. The results further demonstrated that prejudices are not obstacles to knowledge but conditions that make understanding possible. Critical learning occurs when individuals consciously reflect upon and reassess their assumptions. Moreover, meaningful learning emerges through the interaction between existing horizons of meaning and new experiences, whereby dialogue, questioning, and engagement with alternative perspectives facilitate the expansion of understanding. The findings revealed that learning, from a Gadamerian perspective, is an interpretive, historical, and dialogical process in which pre-understanding, prejudice, and the fusion of horizons play fundamental roles. Pre-understanding is not a barrier to learning but the foundational condition of understanding. Deep learning occurs when learners reconstruct and expand their horizons of meaning through engagement with new perspectives. Therefore, recognizing the role of pre-understanding provides a valuable theoretical foundation for designing educational approaches centered on dialogue, reflection, and meaningful learning.</p> <p> </p> <p> </p> <p>هدف این پژوهش تبیین نقش پیش‌فهم در فرآیند یادگیری بر اساس هرمنوتیک فلسفی هانس گئورگ گادامر و بررسی چگونگی تأثیر پیش‌فهم، پیش‌داوری و امتزاج افق‌ها بر شکل‌گیری یادگیری معنادار بود. این پژوهش با رویکرد کیفی و مبتنی بر هرمنوتیک فلسفی انجام شد. مشارکت‌کنندگان شامل 18 نفر از اعضای هیئت علمی و دانشجویان دکتری رشته‌های فلسفه، فلسفه تعلیم و تربیت و علوم تربیتی از دانشگاه‌های شهر تهران بودند که به روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شدند. داده‌ها از طریق مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته عمیق و تحلیل اسناد و متون مرتبط با هرمنوتیک فلسفی گردآوری شدند. تحلیل داده‌ها با استفاده از روش تحلیل مضمون تفسیری و بر پایه اصول دایره هرمنوتیکی انجام شد. برای افزایش اعتبار یافته‌ها از بازبینی مشارکت‌کنندگان، مقایسه مستمر داده‌ها و بررسی همتایان علمی استفاده گردید. تحلیل داده‌ها به شناسایی سه مضمون اصلی شامل «جایگاه پیش‌فهم در ساختار وجودی یادگیری»، «نقش پیش‌داوری در یادگیری انتقادی» و «امتزاج افق‌ها به مثابه یادگیری معنادار» منجر شد. نتایج نشان داد که یادگیرندگان هیچ‌گاه بدون پیش‌زمینه‌های ذهنی، فرهنگی و تاریخی وارد فرآیند یادگیری نمی‌شوند و پیش‌فهم به عنوان نقطه آغاز هرگونه فهم عمل می‌کند. همچنین مشخص شد که پیش‌داوری‌ها نه مانع شناخت، بلکه شرط امکان فهم هستند و یادگیری انتقادی زمانی شکل می‌گیرد که فرد بتواند پیش‌فرض‌های خود را آگاهانه مورد بازاندیشی و ارزیابی قرار دهد. یافته‌ها همچنین بیانگر آن بود که یادگیری معنادار در نتیجه تعامل میان افق‌های معنایی پیشین و معناهای جدید رخ می‌دهد و از طریق گفت‌وگو، پرسشگری و مواجهه با دیدگاه‌های متفاوت به گسترش افق فهم منجر می‌شود. نتایج پژوهش نشان داد که یادگیری از منظر گادامر فرایندی تفسیری، تاریخی و گفت‌وگومحور است که در آن پیش‌فهم، پیش‌داوری و امتزاج افق‌ها نقش اساسی ایفا می‌کنند. پیش‌فهم نه مانعی برای یادگیری بلکه بنیان اولیه فهم محسوب می‌شود و یادگیری عمیق زمانی تحقق می‌یابد که فرد بتواند افق‌های معنایی خود را در تعامل با معناهای جدید بازسازی و گسترش دهد. بر این اساس، توجه به نقش پیش‌فهم می‌تواند مبنای نظری مناسبی برای طراحی رویکردهای آموزشی مبتنی بر تأمل، گفت‌وگو و یادگیری معنادار فراهم آورد.</p> <p> </p> <p> </p> https://journalcbl.com/index.php/jcbl/article/download/444/287