مجله شناخت، رفتار، یادگیری در دست انتشار 1405 11 01 Presenting a Model of the Relationship Between Mentalization and Socioeconomic Status with Academic Adjustment and the Mediating Role of School Attachment in First-Cycle Secondary School Girls ارائه مدل رابطه ذهنی‌سازی و وضعیت اجتماعی–اقتصادی با سازگاری تحصیلی و نقش میانجی دلبستگی به مدرسه در دختران دوره متوسطه اول 1 21 FA سروین سادات اخوان صراف گروه روانشناسی، واحد بین المللی کیش، دانشگاه آزاد اسلامی، کیش، ایران. زهره موسی زاده گروه علوم تربیتی، دانشگاه امام صادق (ع)، تهران، ایران. انیس خوش لهجه صدق گروه روان‌شناسی بالینی، دانشکده پزشکی، علوم پزشکی قم، دانشگاه آزاد اسلامی، قم، ایران. Journal Article 1405 02 05 <p>This study aimed to develop and test a structural model of the relationships of mentalization and socioeconomic status with academic adjustment, considering the mediating role of school attachment among first-cycle secondary school girls. This applied study employed a descriptive-correlational design based on structural equation modeling. The statistical population consisted of female first-cycle secondary school students in Tehran during the 2022–2023 academic year, of whom 336 students were included in the final analysis after incomplete questionnaires were excluded. Data were collected using the Baker and Siryk Academic Adjustment Questionnaire, Dimitrijevic et al. Mentalization Questionnaire, Hakkak Qazvini Socioeconomic Status Questionnaire, and Mouton et al. School Attachment Questionnaire. Structural equation modeling was performed using SPSS and LISREL. Structural equation modeling indicated an acceptable fit of the proposed model to the data (χ²/df=1.95, GFI=0.945, AGFI=0.912, CFI=0.957, and RMSEA=0.063). Mentalization had a positive and significant total effect on academic adjustment (β=0.371, p=0.001), and socioeconomic status also showed a positive significant total effect on academic adjustment (β=0.149, p=0.013). School attachment was positively associated with academic adjustment (β=0.353, p=0.001). Furthermore, the indirect effect of mentalization on academic adjustment through school attachment was significant (β=0.091, p=0.003), confirming its mediating role. In contrast, the indirect effect of socioeconomic status through school attachment was not significant (β=0.023, p=0.257). Overall, the model variables explained 41% of the variance in academic adjustment. Mentalization, socioeconomic status, and school attachment are important correlates of academic adjustment among first-cycle secondary school girls. School attachment particularly functions as a significant mediating mechanism linking mentalization to academic adjustment. Accordingly, educational and counseling programs designed to strengthen students’ mentalization capacities and emotional attachment to school may contribute to improved academic adjustment.</p> <p>پژوهش حاضر با هدف ارائه و آزمون مدل ساختاری رابطه ذهنی‌سازی و وضعیت اجتماعی–اقتصادی با سازگاری تحصیلی با توجه به نقش میانجی دلبستگی به مدرسه در دختران دوره متوسطه اول انجام شد. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، توصیفی–همبستگی مبتنی بر مدل‌یابی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری شامل دانش‌آموزان دختر دوره متوسطه اول شهر تهران در سال تحصیلی 2022–2023 بود و 336 دانش‌آموز پس از کنار گذاشتن پرسشنامه‌های ناقص در تحلیل نهایی شرکت کردند. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه سازگاری تحصیلی بیکر و سیریاک، پرسشنامه ذهنی‌سازی دیمیتریجویک و همکاران، پرسشنامه وضعیت اجتماعی–اقتصادی حکاک قزوینی و پرسشنامه دلبستگی به مدرسه موتون و همکاران گردآوری شد. برای تحلیل داده‌ها از مدل‌یابی معادلات ساختاری و نرم‌افزارهای SPSS و LISREL استفاده شد. نتایج مدل‌یابی معادلات ساختاری نشان داد مدل پیشنهادی از برازش مطلوبی برخوردار بود (χ²/df=1.95، GFI=0.945، AGFI=0.912، CFI=0.957 و RMSEA=0.063). اثر کل ذهنی‌سازی بر سازگاری تحصیلی مثبت و معنادار بود (β=0.371، p=0.001) و اثر کل وضعیت اجتماعی–اقتصادی نیز بر سازگاری تحصیلی مثبت و معنادار به دست آمد (β=0.149، p=0.013). دلبستگی به مدرسه رابطه مثبت و معناداری با سازگاری تحصیلی داشت (β=0.353، p=0.001). همچنین، اثر غیرمستقیم ذهنی‌سازی بر سازگاری تحصیلی از طریق دلبستگی به مدرسه معنادار بود (β=0.091، p=0.003)، در حالی که اثر غیرمستقیم وضعیت اجتماعی–اقتصادی از طریق دلبستگی به مدرسه معنادار نبود (β=0.023، p=0.257). در مجموع، متغیرهای مدل 41 درصد از واریانس سازگاری تحصیلی را تبیین کردند. یافته‌ها نشان می‌دهد ذهنی‌سازی، وضعیت اجتماعی–اقتصادی و دلبستگی به مدرسه از عوامل مهم مرتبط با سازگاری تحصیلی دختران دوره متوسطه اول هستند و دلبستگی به مدرسه به‌طور مشخص سازوکاری میانجی در رابطه میان ذهنی‌سازی و سازگاری تحصیلی محسوب می‌شود. بنابراین، تقویت ظرفیت ذهنی‌سازی و احساس تعلق و دلبستگی دانش‌آموزان به مدرسه می‌تواند در برنامه‌های آموزشی و مشاوره‌ای با هدف ارتقای سازگاری تحصیلی مورد توجه قرار گیرد.</p> https://journalcbl.com/index.php/jcbl/article/download/500/325