مجله شناخت، رفتار، یادگیری در دست انتشار 1405 11 01 A Causal Model of the Effects of Parenting Styles on Adolescents’ Identity and Psychological Independence: The Mediating Role of Self-Efficacy ارائه مدل علی تأثیر سبک‌های فرزندپروری بر هویت و استقلال روان‌شناختی نوجوانان با نقش میانجی‌گری خودکارآمدی 1 22 FA گلنسا زمانی کارشناسی ارشد، گروه روانشناسی و علوم تربیتی، واحد علوم و تحقيقات ، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران احمد یوسفی نژاد دکتری مشاوره دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران Journal Article 1405 02 18 <p>This study aimed to test a causal model of the effects of perceived parenting styles on adolescents’ identity styles and psychological separation, with particular emphasis on the mediating roles of general self-efficacy and psychological separation. This descriptive-correlational study employed structural equation modeling. The statistical population consisted of male and female students in Grades 7–12 in Tehran during the 2025–2026 academic year. Using stratified multistage cluster sampling, 290 questionnaires were distributed; after excluding incomplete or invalid responses, data from 263 students were analyzed. Measures included the Perceived Parenting Scale developed by Grolnick et al., the General Self-Efficacy Scale developed by Schwarzer and Jerusalem, Hoffman’s Psychological Separation Inventory, and Berzonsky’s Identity Style Inventory. Structural equation modeling was used to test the hypothesized relationships, and indirect effects were examined using bootstrapping with 5,000 resamples. The structural model demonstrated an excellent fit to the data (χ²/df=1.266, CFI=0.978, TLI=0.974, RMSEA=0.032, SRMR=0.050). Perceived parenting had significant positive effects on general self-efficacy (β=0.376, p&lt;0.001), psychological separation (β=0.482, p&lt;0.001), and identity styles (β=0.349, p&lt;0.001). General self-efficacy (β=0.173, p=0.014) and psychological separation (β=0.194, p=0.011) also significantly and positively predicted identity styles. Bootstrapping further indicated significant indirect effects of perceived parenting on identity styles through general self-efficacy (β=0.065, p=0.040) and psychological separation (β=0.093, p=0.020). Autonomy-supportive, warm, and involved parenting may facilitate adaptive identity development both directly and indirectly by strengthening adolescents’ self-efficacy and promoting healthy psychological separation. Family- and school-based interventions emphasizing autonomy support, competence, and healthy individuation may therefore enhance adolescents’ psychological development.</p> <p>پژوهش حاضر با هدف آزمون مدل علی تأثیر سبک‌های فرزندپروری ادراک‌شده بر سبک‌های هویت و جدایی روان‌شناختی نوجوانان با بررسی نقش میانجی خودکارآمدی عمومی و جدایی روان‌شناختی انجام شد. پژوهش حاضر از نوع توصیفی-همبستگی و مبتنی بر مدل‌سازی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری شامل دانش‌آموزان دختر و پسر پایه‌های هفتم تا دوازدهم شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۵-۱۴۰۴ بود. در مجموع ۲۹۰ پرسشنامه با استفاده از نمونه‌گیری خوشه‌ای چندمرحله‌ای طبقه‌بندی‌شده توزیع شد و پس از حذف پرسشنامه‌های ناقص یا مخدوش، داده‌های ۲۶۳ دانش‌آموز تحلیل شد. ابزارهای پژوهش شامل مقیاس فرزندپروری ادراک‌شده گرولنیک و همکاران، مقیاس خودکارآمدی عمومی شوارزر و جروسالم، پرسشنامه جدایی روان‌شناختی هافمن و پرسشنامه سبک هویت برزونسکی بود. داده‌ها با استفاده از مدل‌سازی معادلات ساختاری و بوت‌استرپ با ۵۰۰۰ بازنمونه تحلیل شدند. مدل ساختاری از برازش مطلوبی برخوردار بود (χ²/df=1.266، CFI=0.978، TLI=0.974، RMSEA=0.032، SRMR=0.050). سبک فرزندپروری ادراک‌شده اثر مثبت و معناداری بر خودکارآمدی (β=0.376، p&lt;0.001)، جدایی روان‌شناختی (β=0.482، p&lt;0.001) و سبک‌های هویت (β=0.349، p&lt;0.001) داشت. همچنین، خودکارآمدی (β=0.173، p=0.014) و جدایی روان‌شناختی (β=0.194، p=0.011) به‌طور مثبت و معناداری سبک‌های هویت را پیش‌بینی کردند. اثر غیرمستقیم فرزندپروری بر سبک‌های هویت از طریق خودکارآمدی (β=0.065، p=0.040) و جدایی روان‌شناختی (β=0.093، p=0.020) نیز معنادار بود. سبک‌های فرزندپروری حمایت‌کننده از خودمختاری، گرم و درگیرانه می‌توانند به‌طور مستقیم و از طریق تقویت خودکارآمدی و تسهیل جدایی روان‌شناختی سالم، فرایند شکل‌گیری هویت نوجوانان را بهبود بخشند. بنابراین، مداخلات خانواده‌محور و مدرسه‌محور با تأکید بر خودمختاری، شایستگی و تفرد سالم می‌توانند در ارتقای رشد روان‌شناختی نوجوانان مؤثر باشند</p> https://journalcbl.com/index.php/jcbl/article/download/506/371