مجله شناخت، رفتار، یادگیری در دست انتشار 1406 01 01 Identifying and Explaining the Dimensions and Components of Students’ Learning Culture: A Systematic Review شناسایی و تبیین ابعاد و مؤلفه‌های فرهنگ یادگیری دانش‌آموزان: مرور نظام‌مند 1 32 FA زهرا مشکوة گروه برنامه‌ریزی درسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. علیرضا صادقی گروه علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران. محمد نیرو گروه علوم تربیتی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. حسین چهارباشلو استاد مدعو، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. Journal Article 1405 01 24 <p>This study aimed to systematically identify and explain the principal dimensions and components of students’ learning culture and to provide a comprehensive understanding of the individual, educational, organizational, social, and technological factors contributing to its development. This qualitative study employed a systematic review design. The research corpus comprised Persian-language articles published from 2011 to 2025 and international articles published between 2010 and 2025. Relevant studies were identified through systematic searches of major national and international scientific databases using keywords related to learning culture, school culture, and student learning. Studies were screened according to predefined inclusion and exclusion criteria, and their methodological quality was assessed using the Critical Appraisal Skills Programme (CASP) checklist. Ultimately, 68 eligible studies were included in the final synthesis. The extracted data were coded and analyzed through thematic analysis using MAXQDA 2020. Inter-coder reliability was also examined, yielding a Cohen’s kappa coefficient of 0.85, indicating satisfactory analytical reliability. The analytical synthesis demonstrated that students’ learning culture is a multidimensional phenomenon emerging from the interaction of human and structural factors within the school ecosystem. Seven overarching themes were identified: school culture, educational leadership and management, teachers’ professional development, curriculum and teaching methods, social interactions and participation, technology and digital learning, and educational equity and cultural sensitivity. The findings indicated that school culture provides the fundamental context for learning, while educational leadership becomes effective when operating through a supportive learning culture. Teachers’ professional development functions both as a driver and an outcome of learning culture. Active teaching approaches cannot achieve their full potential without an appropriate cultural context, and educational technology enhances learning primarily when accompanied by teachers’ digital competencies. Social interactions among teachers, students, parents, and peers were also integral to a dynamic learning culture, while educational equity and cultural sensitivity emerged as essential conditions for its sustainability. Students’ learning culture should be conceptualized as an integrated, multilevel construct. Its sustainable development requires coordinated interventions addressing school culture, educational leadership, teacher empowerment, curriculum and pedagogy, social participation, digital technology, and educational equity.</p> <p>هدف: پژوهش حاضر با هدف شناسایی و تبیین نظام‌مند ابعاد و مؤلفه‌های اصلی فرهنگ یادگیری دانش‌آموزان و ارائه تصویری جامع از عوامل فردی، آموزشی، سازمانی، اجتماعی و فناورانه مؤثر بر شکل‌گیری آن انجام شد. پژوهش با رویکرد کیفی و به روش مرور نظام‌مند انجام شد. جامعه پژوهش شامل مقالات فارسی منتشرشده در سال‌های ۱۳۹۰ تا ۱۴۰۳ و مقالات لاتین منتشرشده در فاصله ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۵ بود. جست‌وجو در پایگاه‌های معتبر داخلی و بین‌المللی با استفاده از کلیدواژه‌های مرتبط با فرهنگ یادگیری، فرهنگ مدرسه و یادگیری دانش‌آموزان انجام گرفت. مطالعات بر اساس معیارهای ورود و خروج از پیش تعیین‌شده غربالگری و کیفیت روش‌شناختی آن‌ها با چک‌لیست CASP ارزیابی شد. در نهایت، ۶۸ مطالعه واجد شرایط وارد تحلیل شدند. داده‌ها با استفاده از تحلیل مضمون در نرم‌افزار MAXQDA 2020 کدگذاری و سازمان‌دهی شدند. برای ارزیابی پایایی تحلیل نیز توافق بین دو کدگذار محاسبه شد که ضریب کاپای ۰٫۸۵ نشان‌دهنده پایایی مطلوب بود. سنتز تحلیلی شواهد نشان داد فرهنگ یادگیری دانش‌آموزان پدیده‌ای چندبعدی و حاصل تعامل متقابل عوامل انسانی و ساختاری در اکوسیستم مدرسه است. هفت مضمون اصلی شامل فرهنگ مدرسه، رهبری و مدیریت آموزشی، توسعه حرفه‌ای معلمان، برنامه درسی و روش‌های تدریس، تعاملات اجتماعی و مشارکت، فناوری و یادگیری دیجیتال، و عدالت آموزشی و حساسیت فرهنگی شناسایی شدند. یافته‌ها نشان داد فرهنگ مدرسه بستر بنیادی یادگیری را فراهم می‌کند؛ اثربخشی رهبری آموزشی در پیوند با فرهنگ یادگیری تحقق می‌یابد؛ توسعه حرفه‌ای معلمان هم محرک و هم پیامد فرهنگ یادگیری است؛ روش‌های فعال تدریس بدون بستر فرهنگی حمایت‌کننده اثربخشی کامل ندارند؛ و فناوری آموزشی زمانی به ارتقای یادگیری منجر می‌شود که با شایستگی دیجیتال معلمان همراه باشد. همچنین، تعاملات اجتماعی و تحقق عدالت آموزشی و حساسیت فرهنگی از الزامات پایداری فرهنگ یادگیری شناخته شدند. فرهنگ یادگیری دانش‌آموزان باید به‌عنوان یک سازه یکپارچه و چندسطحی مورد توجه قرار گیرد و ارتقای آن مستلزم مداخلات هماهنگ در فرهنگ مدرسه، رهبری، توانمندسازی معلمان، برنامه درسی، مشارکت اجتماعی، فناوری و عدالت آموزشی است.</p> https://journalcbl.com/index.php/jcbl/article/download/515/339