مجله شناخت، رفتار، یادگیری در دست انتشار 1406 02 01 The Effectiveness of a Mentalization-Based Cognitive–Emotional Intervention on Emotion Recognition, Theory of Mind, and Social Competence in Adolescents at the Threshold of Puberty اثربخشی مداخله شناختی–هیجانی مبتنی بر ذهنی‌سازی بر تشخیص هیجان، نظریه ذهن و شایستگی اجتماعی نوجوانان در آستانه بلوغ 1 19 FA سحر صابری جمال کارشناسی ارشد توان‌بخشی شناختی، پژوهشکده علوم شناختی و مغز، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران سارینا نصیری زرنانی گروه روانشناسی، واحد زنجان، دانشگاه آزاد اسلامی، زنجان، ایران ساناز موقر اصل کارشناسی ارشد گروه روان‌شناسی بالینی، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران Journal Article 1405 03 07 <p>The present study aimed to determine the effectiveness of a mentalization-based cognitive–emotional intervention on emotion recognition, theory of mind, and social competence among adolescents at the threshold of puberty. This study employed a quasi-experimental pretest-posttest-follow-up design with an experimental group and a control group. The statistical population consisted of female adolescents aged 11 to 13 years attending schools in Tehran during the 2025–2026 academic year. Thirty eligible participants were selected through convenience sampling and randomly assigned to an experimental group and a control group, with 15 participants in each group. The research instruments included the Ekman 60 Faces Test for emotion recognition, the revised Reading the Mind in the Eyes Test for theory of mind, and the Felner Social Competence Scale. The experimental group received the mentalization-based cognitive–emotional intervention in 10 weekly 90-minute group sessions, whereas the control group received no intervention. Assessments were conducted at pretest, posttest, and a two-month follow-up. Data were analyzed using mixed analysis of variance with repeated measures and Bonferroni post-hoc comparisons in SPSS version 29. The time × group interaction was significant for emotion recognition, F=43.77, p&lt;0.001, η²p=0.610. Significant interaction effects were also found for theory of mind, F=40.06, p&lt;0.001, η²p=0.589, and social competence, F=53.76, p&lt;0.001, η²p=0.658. Bonferroni comparisons indicated significant increases from pretest to posttest and from pretest to follow-up for all three variables in the experimental group, p&lt;0.001. However, the differences between posttest and follow-up were not significant for emotion recognition, p=0.121, theory of mind, p=0.278, or social competence, p=0.197. A mentalization-based cognitive–emotional intervention can be considered an effective and relatively stable approach for improving emotion recognition, theory of mind, and social competence among adolescents approaching puberty.</p> <table> <tbody> <tr> <td> <p>پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی مداخله شناختی–هیجانی مبتنی بر ذهنی‌سازی بر تشخیص هیجان، نظریه ذهن و شایستگی اجتماعی نوجوانان در آستانه بلوغ انجام شد. این پژوهش از نوع نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری همراه با گروه گواه بود. جامعه آماری شامل نوجوانان دختر 11 تا 13 ساله مدارس شهر تهران در سال تحصیلی 2025–2026 بود. از میان افراد واجد شرایط، 30 نفر به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب و به‌صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه، هر یک شامل 15 نفر، گمارده شدند. ابزارهای پژوهش شامل آزمون 60 چهره اکمن برای تشخیص هیجان، آزمون بازنگری‌شده خواندن ذهن از روی چشم‌ها برای نظریه ذهن و مقیاس شایستگی اجتماعی فلنر بود. گروه آزمایش مداخله شناختی–هیجانی مبتنی بر ذهنی‌سازی را در 10 جلسه گروهی 90 دقیقه‌ای دریافت کرد، در حالی که گروه گواه مداخله‌ای دریافت نکرد. ارزیابی‌ها در سه مرحله پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری دوماهه انجام شد. داده‌ها با استفاده از تحلیل واریانس آمیخته با اندازه‌گیری مکرر و آزمون تعقیبی بونفرونی در نرم‌افزار SPSS نسخه 29 تحلیل شدند. نتایج نشان داد اثر تعاملی زمان و گروه برای تشخیص هیجان معنادار بود، F=43.77، p&lt;0.001، η²p=0.610. این اثر برای نظریه ذهن نیز معنادار بود، F=40.06، p&lt;0.001، η²p=0.589، و برای شایستگی اجتماعی نیز معناداری بالایی داشت، F=53.76، p&lt;0.001، η²p=0.658. مقایسه‌های بونفرونی نشان داد نمرات هر سه متغیر در گروه آزمایش از پیش‌آزمون تا پس‌آزمون و پیگیری به‌طور معناداری افزایش یافتند، p&lt;0.001، در حالی که تفاوت پس‌آزمون و پیگیری در تشخیص هیجان، نظریه ذهن و شایستگی اجتماعی معنادار نبود، به‌ترتیب p=0.121، p=0.278 و p=0.197. مداخله شناختی–هیجانی مبتنی بر ذهنی‌سازی می‌تواند به‌عنوان رویکردی مؤثر و نسبتاً پایدار برای ارتقای تشخیص هیجان، نظریه ذهن و شایستگی اجتماعی نوجوانان در آستانه بلوغ مورد استفاده قرار گیرد.</p> </td> </tr> </tbody> </table> https://journalcbl.com/index.php/jcbl/article/download/522/338