مجله شناخت، رفتار، یادگیری در دست انتشار 1406 02 01 Determining the Relationship Between Childhood Trauma and Self-Efficacy Among Postgraduate Students and Residents at Mazandaran University of Medical Sciences تعیین رابطه بین آسیب‌های دوران کودکی با خودکارآمدی در دانشجویان تحصیلات تکمیلی و دستیاران دانشگاه علوم پزشکی مازندران 1 17 FA سارا دادخواه جویباری دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی تربیتی، واحد علوم پزشکی تهران، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران خیرالنسا شیردل گروه روان‌شناسی، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران. سیده علیا عمادیان گروه روان‌شناسی، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران. Journal Article 1405 03 09 <p>This study aimed to determine the relationship between childhood trauma and self-efficacy among postgraduate students and residents at Mazandaran University of Medical Sciences. This applied study employed a descriptive-correlational design. The statistical population consisted of all postgraduate students and residents at Mazandaran University of Medical Sciences during the 1404–1405 academic year, totaling 1,665 individuals. A sample of 313 participants was selected using stratified random sampling based on gender. Data were collected using the Bernstein et al. Childhood Trauma Questionnaire and the Sherer et al. Self-Efficacy Scale. In the present study, Cronbach's alpha coefficients were 0.90 for the Childhood Trauma Questionnaire and 0.94 for the Self-Efficacy Scale. Data were analyzed using Pearson correlation coefficients and structural equation modeling with SPSS version 23 and LISREL version 8.5. The results showed a significant negative correlation between childhood trauma and self-efficacy (r=-0.611, p&lt;0.001). Emotional abuse (r=-0.575), sexual abuse (r=-0.542), physical abuse (r=-0.474), emotional neglect (r=-0.511), and physical neglect (r=-0.490) were also significantly and negatively associated with self-efficacy (p&lt;0.001). Structural equation modeling further showed that childhood trauma had a significant negative effect on self-efficacy (β=-0.76, t=-10.97, p&lt;0.001). Model-fit indices, including χ²/df=2.76, RMSEA=0.075, GFI=0.92, NFI=0.91, and CFI=0.93, indicated an acceptable fit of the proposed model. Childhood trauma was significantly associated with lower self-efficacy among postgraduate students and residents, and emotional abuse showed the strongest relationship among the trauma dimensions. Accordingly, attention to adverse childhood experiences and interventions aimed at strengthening self-efficacy may be beneficial in university counseling and support programs.</p> <p>پژوهش حاضر با هدف تعیین رابطه بین آسیب‌های دوران کودکی و خودکارآمدی در دانشجویان تحصیلات تکمیلی و دستیاران دانشگاه علوم پزشکی مازندران انجام شد. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل تمامی دانشجویان تحصیلات تکمیلی و دستیاران دانشگاه علوم پزشکی مازندران در سال تحصیلی 1405–1404 به تعداد 1665 نفر بود که از میان آنان، 313 نفر با استفاده از روش نمونه‌گیری تصادفی طبقه‌ای برحسب جنسیت انتخاب شدند. داده‌ها با استفاده از پرسش‌نامه آسیب‌های دوران کودکی برنستاین و همکاران و پرسش‌نامه خودکارآمدی شرر و همکاران جمع‌آوری شد. پایایی ابزارها در پژوهش حاضر با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ برای پرسش‌نامه آسیب‌های دوران کودکی 0.90 و برای پرسش‌نامه خودکارآمدی 0.94 به دست آمد. داده‌ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و مدل‌سازی معادلات ساختاری در نرم‌افزارهای SPSS نسخه 23 و LISREL نسخه 8.5 تحلیل شدند. نتایج نشان داد که بین آسیب‌های دوران کودکی و خودکارآمدی رابطه منفی و معناداری وجود دارد (r=-0.611, p&lt;0.001). همچنین آزار عاطفی (r=-0.575)، آزار جنسی (r=-0.542)، آزار جسمی (r=-0.474)، غفلت عاطفی (r=-0.511) و غفلت جسمی (r=-0.490) با خودکارآمدی رابطه منفی و معناداری داشتند (p&lt;0.001). در مدل ساختاری نیز آسیب‌های دوران کودکی اثر منفی و معناداری بر خودکارآمدی داشت (β=-0.76, t=-10.97, p&lt;0.001). شاخص‌های برازش شامل χ²/df=2.76، RMSEA=0.075، GFI=0.92، NFI=0.91 و CFI=0.93، برازش مناسب مدل را نشان دادند. آسیب‌های دوران کودکی با کاهش خودکارآمدی در دانشجویان تحصیلات تکمیلی و دستیاران همراه است و آزار عاطفی در میان ابعاد آسیب‌های دوران کودکی قوی‌ترین رابطه را با خودکارآمدی نشان داد؛ بنابراین، توجه به سابقه تجارب نامطلوب کودکی و تقویت خودکارآمدی می‌تواند در برنامه‌های حمایتی و مشاوره‌ای دانشگاهی اهمیت داشته باشد.</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> https://journalcbl.com/index.php/jcbl/article/download/539/349