مجله شناخت، رفتار، یادگیری در دست انتشار 1406 05 01 Modeling the Relationships Among Childhood Trauma, Reward Sensitivity, and Addiction Severity: The Mediating Role of Emotion Dysregulation and the Moderating Role of Self-Compassion مدل‌سازی روابط میان تروماهای دوران کودکی، حساسیت به پاداش و شدت اعتیاد با نقش میانجی بدتنظیمی هیجان و نقش تعدیل‌گر شفقت به خود 1 21 FA فاطمه ایران دوست کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، گروه روانشناسی بالینی، دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد زنجان، ایران Journal Article 1405 04 13 <p>This study aimed to model the relationships among childhood trauma, reward sensitivity, and addiction severity by examining the mediating role of emotion dysregulation and the moderating role of self-compassion. This descriptive-correlational study used structural equation modeling. The statistical population consisted of adults with substance use disorders attending addiction treatment and rehabilitation centers in Tehran in 2026. A total of 360 participants were selected through convenience sampling. Data were collected using the Childhood Trauma Questionnaire, the Reward Sensitivity subscale, the Addiction Severity Index, the Difficulties in Emotion Regulation Scale, and the Self-Compassion Scale. Pearson correlation, path analysis, structural equation modeling, 5,000-sample bootstrapping, and simple-slope analysis were used to analyze the data. The structural model demonstrated satisfactory fit (χ²/df = 1.71, CFI = 0.992, TLI = 0.975, RMSEA = 0.044, SRMR = 0.021). Childhood trauma (β = 0.41, p &lt; 0.001) and reward sensitivity (β = 0.31, p &lt; 0.001) significantly and positively predicted emotion dysregulation. Emotion dysregulation significantly predicted greater addiction severity (β = 0.43, p &lt; 0.001), whereas self-compassion had a significant negative effect on addiction severity (β = -0.18, p &lt; 0.001). The indirect effects of childhood trauma and reward sensitivity on addiction severity through emotion dysregulation were significant. The interaction between emotion dysregulation and self-compassion was also significant and negative (β = -0.13, p &lt; 0.001), indicating that higher self-compassion weakened the association between emotion dysregulation and addiction severity. Emotion dysregulation appears to be a central mechanism through which childhood trauma and reward sensitivity contribute to addiction severity, while self-compassion may buffer the adverse impact of emotion dysregulation. Integrating trauma-informed assessment, emotion-regulation interventions, and self-compassion enhancement may therefore improve prevention and treatment strategies for substance use disorders.</p> <p>پژوهش حاضر با هدف مدل‌سازی روابط میان تروماهای دوران کودکی، حساسیت به پاداش و شدت اعتیاد با بررسی نقش میانجی بدتنظیمی هیجان و نقش تعدیل‌گر شفقت به خود انجام شد. این پژوهش از نوع توصیفی–همبستگی و مبتنی بر مدل‌یابی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری شامل افراد بزرگسال دارای اختلال مصرف مواد مراجعه‌کننده به مراکز درمان و بازتوانی اعتیاد شهر تهران در سال 1405 بود که از میان آنان 360 نفر به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه تروماهای دوران کودکی، خرده‌مقیاس حساسیت به پاداش، شاخص شدت اعتیاد، مقیاس دشواری در تنظیم هیجان و مقیاس شفقت به خود جمع‌آوری شدند. داده‌ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون، تحلیل مسیر، مدل‌یابی معادلات ساختاری، بوت‌استرپ 5000 نمونه‌ای و تحلیل شیب‌های ساده بررسی شدند. مدل ساختاری از برازش مطلوبی برخوردار بود (χ²/df = 1.71، CFI = 0.992، TLI = 0.975، RMSEA = 0.044، SRMR = 0.021). تروماهای دوران کودکی (β = 0.41, p &lt; 0.001) و حساسیت به پاداش (β = 0.31, p &lt; 0.001) بدتنظیمی هیجان را به‌طور مثبت پیش‌بینی کردند. بدتنظیمی هیجان اثر مثبت و معناداری بر شدت اعتیاد داشت (β = 0.43, p &lt; 0.001)، در حالی که شفقت به خود اثر منفی معناداری بر شدت اعتیاد نشان داد (β = -0.18, p &lt; 0.001). اثرات غیرمستقیم تروماهای دوران کودکی و حساسیت به پاداش بر شدت اعتیاد از طریق بدتنظیمی هیجان معنادار بود. همچنین، اثر تعاملی بدتنظیمی هیجان و شفقت به خود بر شدت اعتیاد معنادار و منفی بود (β = -0.13, p &lt; 0.001)، به‌طوری‌که با افزایش شفقت به خود، رابطه بدتنظیمی هیجان با شدت اعتیاد تضعیف شد. یافته‌ها نشان دادند که بدتنظیمی هیجان یکی از سازوکارهای اصلی انتقال اثر تروماهای دوران کودکی و حساسیت به پاداش به شدت اعتیاد است و شفقت به خود می‌تواند نقش محافظتی در کاهش اثر بدتنظیمی هیجان بر شدت اعتیاد ایفا کند. بنابراین، توجه همزمان به سابقه تروما، نظام پاداش، مهارت‌های تنظیم هیجان و تقویت شفقت به خود می‌تواند در ارزیابی و مداخلات درمانی مرتبط با اختلال مصرف مواد سودمند باشد.</p> https://journalcbl.com/index.php/jcbl/article/download/580/377