بازمفهوم‌سازی روایی در پژوهش‌های تربیت معلم: بررسی دقت اندازه‌گیری، شواهد تفسیری و پیامدی

چکیده

هدف این پژوهش، بازمفهوم‌سازی روایی در پژوهش‌های تربیت معلم از طریق بررسی دقت اندازه‌گیری، شواهد تفسیری و شواهد پیامدی و تبیین نحوه ارتباط این سه سطح در شکل‌گیری یک استدلال روایی منسجم بود. پژوهش حاضر با طرح مروری تحلیلی انجام شد و مطالعات منتشرشده در فاصله سال‌های 2010 تا 2025 را در حوزه سنجش و روایی در تربیت معلم بررسی کرد. در جست‌وجوی اولیه 286 رکورد شناسایی شد که پس از حذف موارد تکراری، غربالگری عنوان و چکیده و ارزیابی متن کامل، 44 مطالعه واجد معیارهای ورود به تحلیل نهایی شدند. داده‌ها با استفاده از فرم ساختاریافته استخراج شواهد روایی گردآوری و در سه محور دقت اندازه‌گیری، شواهد تفسیری و شواهد پیامدی کدگذاری شدند. تحلیل داده‌ها با استفاده از تحلیل توصیفی، تحلیل محتوای جهت‌دار و سنتز تفسیری انجام گرفت. نتایج نشان داد که شواهد روایی در مطالعات تربیت معلم به‌طور نامتوازن توزیع شده‌اند. 79.5 درصد مطالعات شاخص‌های همسانی درونی و 81.8 درصد شواهد ساختار درونی را گزارش کرده بودند، در حالی که تنها 31.8 درصد ارتباط صریحی میان شواهد گردآوری‌شده و تفسیر مورد نظر از نمرات برقرار کرده بودند. شواهد مربوط به تغییرناپذیری اندازه‌گیری در 20.5 درصد، فرایندهای پاسخ در 18.2 درصد و عملکرد افتراقی گویه‌ها در 13.6 درصد مطالعات مشاهده شد. مهم‌تر از همه، 65.9 درصد مطالعات فاقد شواهد مستقیم درباره پیامدهای استفاده از نمرات بودند و تنها 18.2 درصد مطالعات پوشش نسبتاً جامعی از هر سه حوزه دقت، تفسیر و پیامد ارائه کردند. یافته‌ها نشان می‌دهد که روایی در پژوهش‌های تربیت معلم باید از یک ویژگی ثابت ابزار به یک استدلال انباشتی و زمینه‌مند درباره دقت نمرات، معنای تفسیرها و مشروعیت کاربرد نتایج بازتعریف شود.